چشم ها را تر کنم تا کی؟

 در پس تنهایی و غربت

 عشق را باور کنم تاکی ؟

 گفته بودی ترک این غم ها کن

 شکوه ها کمتر کنم تا کی ؟

 خشک شد گل های گلدانم

لاله ها پرپر کنم تا کی؟

 بی تو طبع شعر من خشکید

^{این غزل ها از بر کنم تاکی؟}

تو دل يه مزرعه يه کلاغ رو سياه

هوايي شده بره پابوس امام رضا

آخه من کجا برم يه کلاغ که رو سياس

ميون اون کبوترا با چه رويي بپرم

تو همين فکرا بودش کلاغ عاشقمون

يه دلش ميگفت برو يه دلش ميگفت بمون

عزيزم يادت مياد سه شنبه ها

پا به پاي هم ميرفتيم تا کجا

اون همه صداقتو يادت بياد

چه جوري آتيش به جون من ميزد

تا ميخواستم زبونم بند مي یومد

حالاروزا همشون سه شنبه ان

لعنت خدا به اين سه شنبه ها

با خودم ميگفتم اي کاش ای کاش

همه روزاي خدا  سه شنبه بود 

کوچه هاي خلوتو قدم زدن

حالاروزا همشون سه شنبه ان

لعنت خدا به اين سه شنبه ها

ناله ز درد هجران وای از غم جدایی                   

 فکر وداع باید از روز آ شنایی 

با من بمان برادر طاقت نمانده دیگر                    

 باور نمیکنم من شد موسم جدایی

وای از شب فراق و اندوه بی تو ماندن                

 دل کندن از تو دلبر دارد چه ماجرایی

ای نازنین گل من گفتی بمانم اما                        

 با دیدن تو گردد مرغ دلم هوایی

گر شام هجر و دوری هرگز سحر ندارد              

 ماه تو در شب دل دارد چه دلربایی

کرب و بلایت امشب بوی مدینه دارد                  

همراه عطر نرگس خواند مرا ندایی

گوید غریبه مادر! ای یادگار حیدر                     

 فردا بریده حنجر در دشت کربلایی

 من از تو دل نمی برم اگرچه از تو دلخورم  

اگرچه گفتی تورو به خاطرات بسپرم

هنوز هم خیال کن کنار تو نشسته ام                 

منی که در جوانیم به خاطرت شکسته ام

تو در سراب آینه شبانه خنده می کنی              

من شکست داده را خودت برنده می کنی

نیامدی و سالها نظر به جاده دوختم                   

بیا ببین که بی تو من چه عاشقانه سوختم

رفیق روزهای خوب رفیق خوب روزها     

همیشه ماندگار من همیشه در هنوزها

صدا بزن مرا شبی به غربتی که ساختی          

به لحظه ای که عشق را بدون من شناختی

باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتماست

باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین
بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است
این صبح تیره باز دمید از کجا کزو
کار جهان و خلق جهان جمله درهم است
گویا طلوع میکند از مغرب آفتاب
کاشوب در تمامی ذرات عالم است
گرخوانمش قیامت دنیا بعید نیست
این رستخیز عام که نامش محرم است
در بارگاه قدس که جای ملال نیست
سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است
جن و ملک بر آدمیان نوحه می کنند
گویا عزای اشرف اولاد آدم است
خورشید آسمان و زمین، نور مشرقین
پرورده ی کنار رسول خدا، حسین

عشق و شور و فریاد است! ماه سرافرازی بر فراز

نیزه هاست!

سلام بر حسین (ع)

  نظر یادتون نره ها نظر یادتون نره نظر یادتون نره

از نجوانی پرسیدم عشق چیست؟

گفت:****** رفیق بازی

از جوانی پرسیدم عشق چیست؟

گفت:****** پول و ثروت

از پیرمردی پرسیدم عشق چیست؟

گفت:****** عمر

از عاشقی پرسیدم عشق چیست؟

چیزی نگفت****** آهی کشید و سخت گریست

كه حرفهايش را از نگاهش مي توان خواند

اما اكنون اگر فرياد هم بزنيم

كسي نمي فهمد و دل خوش كرده ايم

كه سكوت كرده ايم

سكوت پر بهتر از فرياد تو خاليست دنيا را ببين...

بچه بوديم از آسمان باران مي آمد

بزرگ شده ايم

از چشمهايمان مي آيد!!

بچه بوديم دل درد ها را به هزار ناله مي گفتيم

همه مي فهميدند

بزرگ شده ايم درد دل را به صد زبان به كسي مي گوييم ..............

هيچ كس نمي فهمد.

.............................

احساس قشتكه كه بدوني يكي دوستت داره

احساس قشنكه كه بدوني يكي دلش برات تنك شده

اما قشنك ترين احساس وقتيكه كه بدوني

هركز فراموشتت نميكنه

...............

دیروز در دادگاه دلم/

مغز من قاضی بود/

متهم قلبم بود/

جرم من عشقم بود/

عشق من یاد تو بود/

حق من اعدام بود

.....................

کاش بچه بودم

از همه چیز رها بودم

هیچ غمی . غصه ای

پیش همه عزیز بودم

مي داني؟...

مي گويند رسم زندگي چنين است!!!!!!!

مي آيند.......

مي مانند.......

عادتت مي دهند.......

و مي روند.......

و تو در خود مي ماني.......

و تو تنها مي ماني.......

راستي نگفتي؟

رسم تو نيز چنين است؟

مثل همه ي فلاني ها هستي؟؟؟؟

زندگی یک مبارزه است  با آن مقابله کن!

زندگی یک رویا است   به آن واقعیت ببخش!

زندگی یک عشق است  از آن لذت ببر!

                                                 (سای بابا)

 شبتابی فرو نیایند و پیش چشم هر کورسویی جان نسپارند.

نفس تنهایی را به امید دیدارت می شکنم. عطر نگاه مهربانت در فضای خاطرم می پیچد

و هر لحظه حظور بهاری ات را احساس می کنم و آفتاب همیشه تابانت تاریکی های دلم را روشن میکند.

 بیا ای شکننده سکوت بی پایان قلبم!

ای آرام جان پریشانم!

بیا که آتش جدایی خاکسترم کرده.

این عاشق بهتر نیست.تاکی خفت وخاری کشیدن تا کی کوچک شدن و اشک ریختن .

آری ای عزیزان دل من عاقبت معشوق زمینی این است .

عزیز دلم بدان وآگاه باش که خداوند تنها وتنها معشوقی است که عاشق را بطور اکمل درک

میکند.